در بهشت اکنون!


در بهشت من
هدیه

درباره :
صفحه نخست
تماس با نویسنده
عناوین مطالب وبلاگ
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود





دسته بندی
()

آرشیو
امرداد ٩٦
تیر ٩٦
شهریور ٩٤
امرداد ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳


می خوانم
تلخ، مثل عسل
درد در چشم چپ
محیا بانو
یادداشت ها
نقطه سر خط
ولوج
نیلوفر و بودنش
در کنار رودخانه (مهبد)
نوشی و جوجه هایش
شاتوت
خجسته
از بهشت تا بهشت
روشنان
نا گفته هایی از جنس سکوت
قوزک پای چپ یک زرّافه‌ی ایده‌آلیست که در یک عصر پاییزی سیگارش تمام شده می‌خارد
فرشته های زندگی
پوتشكا (معين)
راهی
خبرنگار مرد (امير)
نقش پرنيان (سميرا)
تقویم باطله
same old fears
و اگر نمرده باشند
دهل (رضا و بهروز)
فرصتی برای خودم
قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
  rss 2.0  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

 

یه زخم کهنه، بلاخره یه روزی جوش می خوره! اما من نمی دونم چرا این زخم کهنه نمی شه.

بیگانه ی کامو، کتاب قشنگیه. شاید چون بیگانگی عمیق من رو قشنگ می گه. وقتی توی یه جمعی می شینم و بیگانه ام. وقتی یه حسی دور و برم داره پرپر می زنه و من بیگانه ام. وقتی...

وقتی این حالت پیش می اد که من قراره تغییر کنم.

یه جورایی آرامش قبل از طوفان!!!!

* این چند روزه، چندین بار یاد خاطرات بهار مرادی کردم. هنوز یه سری حرف هاش تو گوشمه و عذابم می ده.

جالب نیست؟

** وسط متن یه دفعه نظرم عوض شد. می خواستم یه مطلب راجع به بهار بنویسم. اما پشیمون شدم. بذار زخمه جوش بخوره. شاید این خودمم که چند وقت یه بار خونیش می کنم!!!

*** پست آخر فربد عجیب، عجیب بود... شما رو یاد چیزی نمی اندازه؟

 

...



 

حالا از ما که گذشت
بعد از این اگر شبی، نصفه شبی
به کسونی مث ما قلندر و مست و خراب
تو کوچه بر خوردی
اون چشا رو هم بذار
یا اقلا دیگه این ریختی بهش نیگا نکون
آخه من قربون هیکلت برم
اگه هر نگا بخواد اینجوری آتیش بزنه
پس باس تموم دنیا تا حالا سوخته باشه
...



 

به خیالم که تو دنیا

واسه تو عزیز ترینمن

آسمون ها زیر پامه

اگه با تو رو زمینم

به خیالم که تو با

یه همیشه آشنایی

به خیالم که تو با من

دیگه از همه جدایی

من هنوزم نگرانم

که تو حرفامو ندونی

این دیگه یه التماسه

من می خوام بیای بمونی

من و تو چه بی کسیم

وقتی تکیه مون به باده

بد و خوب زندگی

من و دست گریه داده 

من هنوزم نگرانم

که تو حرفامو ندونی

این دیگه یه التماسه

من می خوام بیای بمونی

بد و خوببمون یکی بود

دست تو تو دست من بود

خواهش هر نفسم

با تو هم صدا شدن بود

با تو هم قصه ی دردم

هم صدا تر از همیشه

دو تا هم خون قدیمی

از یه خونیم و یه ریشه

من هنوزم نگرانم

که تو حرفامو ندونی

این دیگه یه التماسه

من می خوام بیای بمونی

...



 

اگه دنیا مال من بود                                        یه روزش به کام من بود

بین صد تا سرنوشت                                      یکی نوشتنش با من بود                                  

                                دلت اینجا پیش من بود                                     

اگه ماه تو دست من بود                                  گوش باد به حرف من بود

یک شب از هزار و یک شب                               قصه هاش از دل من بود

                                    دلت اینجا پیش من بود

اگه مهتاب یار من بود                                       خورشید از تبار من بود

وای اگر گریه ی ابرا                                          یه روزم به حال من بود

                                   دلت اینجا پیش من بود

هر جا رد پای من بود                                        دو تا چشم دنبال من بود

یه نگاهی که تا چند وقت                                  سنگینیش رو دوش من بود

یه نفر غیر تو انگار                                             همیشه عاشق من بود

یه نفر بود که وجودش                                        محض دلگرمی من بود

اون جوری نموند و اینجور نمی مونه                     حالا صبر کن

می آد اون روز که دلت پیشم بمونه          حالا صبر کن

یه روزی به آسمون می گم همه روزاش و شب کن

به تو می گم واسه من بمیر و تب کن         حالا صبر کن!

                                حالا صبر کن!   حالا صبر کن!           

 

...