در بهشت اکنون!

آسمان مال من است!

من نمی دانم

     و همین درد مرا سخت می آزارد

که چرا انسان

   این دانا

        این پیغمبر            

در تکاپوهایش

        چیزی از معجزه آن سوتر

        ره نبرده است به اعجاز محبت

                       چه دلیلی دارد؟

                       چه دلیلی دارد که هنوز

         مهربانی را نشناخته است

                                               و نمی داند که در یک لبخند

                                    چه شگفتی هایی پنهان است

   من بر آنم که در این دنیا

                     خوب بودن به خدا

                         سهل ترین کارهاست

                       و همین درد مرا سخت می آزارد....

 

نوشته: دارم فهمیده می شم.... دارم فهمیده می شم..... و این برام خیلی قشنگه. خیلی. نمی دونم شاید از هر کسی می شد توقع داشت.... حتی از بهار. حتی از هدیه. اما تو.... مرسی. واقعا مرسی. هیچ وقت فکر نمی کردم که .... مرسی نیما. از همه توقع داشتم به جز اومدن تو توی خلسه های هدیه و ..... کمک بود برام. خودت که می دونی.... (ساده انگارانه است که فکر کنم تو وبلاگم رو می خونی! شاید هم می تونی بخونی! اما فکر کنم فکر من رو بهتر از وبلاگم درک کنی. مرسی نیما.)

نوشته 2 : جایی که اصلا توقعش رو نداری پیداش می شه و به خنده ات می ندازه یا به فکر می برتت. مثل متن دست نوشته ی بهار که هفته ی پیش لای دفترم سر در آورد و مثل وقتی که فراز از تو کیفش سی دی رو در آورد و داد به من.... و البته گفت که آهنگی که من می خوام خرابه.... مثل وقتی از بین حدود 50 تا آهنگ زدم یکی رو زدم و شانسی خوند:

دلم برات تنگ شده جونم                                    می خوام ببینمت نمی تونم

بین ما دیوارهای سنگی                                         فاصله یک عمره می دونم

بغض ترانه امو شکستم                                      می خوام بگم عاشقت هستم

تو عین ناباوری یک شب                                     خالی گذاشتی هر دو دستم

                   تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمام قصه ی من           

                   تو بودی سنگ صبورم و نگاه دورم و لب های بسته ی من           

نیمه شب ، (نیمه شب ) از خوابم پا می شم.      نیستی پیشم ( نیستی پیشم) باز دیوونه می شم

                         دوری تو ( دوری تو) تیشه زد به ریشه ام                         

                                              نیستی پیشم....                                  

بی صدا (بی صدا) از من خالی می شم                      هم صدا (هم صدا) با بی بالی می شم

                            گونه هام (گونه هام ) خیس از شبنم غم                              

                                             نیستی پیشم.....                                           

                             تو بودی تمام هستی و مستی و راستی ......                            

دوباره درجه ی خجستگیم می زنه بالا. یوهوووو! و می خندم. باز نگاه عاقل مامان و بابا که این دوباره ذوق مرگ شد به دلایل نامعلوم!!!

   + هاش ; ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٥/٢۸
comment نظرات ()