در بهشت اکنون!


در بهشت من
هدیه

درباره :
صفحه نخست
تماس با نویسنده
عناوین مطالب وبلاگ
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود





دسته بندی
()

آرشیو
شهریور ٩٦
امرداد ٩٦
تیر ٩٦
شهریور ٩٤
امرداد ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
آبان ٩٢
مهر ٩٢
شهریور ٩٢
امرداد ٩٢
تیر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳


می خوانم
تلخ، مثل عسل
درد در چشم چپ
محیا بانو
یادداشت ها
نقطه سر خط
ولوج
نیلوفر و بودنش
در کنار رودخانه (مهبد)
نوشی و جوجه هایش
شاتوت
خجسته
از بهشت تا بهشت
روشنان
نا گفته هایی از جنس سکوت
قوزک پای چپ یک زرّافه‌ی ایده‌آلیست که در یک عصر پاییزی سیگارش تمام شده می‌خارد
فرشته های زندگی
پوتشكا (معين)
راهی
خبرنگار مرد (امير)
نقش پرنيان (سميرا)
تقویم باطله
same old fears
و اگر نمرده باشند
دهل (رضا و بهروز)
فرصتی برای خودم
قالب وبلاگ
اخبار ايران
اخبار ict
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
  rss 2.0  



لوگوی دوستان
وبلاگ فارسی

i can fly!

خوشبختی انسان

   این نیست که چون درختی تناور 

                                 رشد کند

                  یا سالیان سال

                بلوط وار

    پای بر جای بماند

تا سیصد سال بعد

       سرانجام

  فرو افتد و الوار شود

                         خشک

                            بی برگ

                                 پژمرده

سوسن سفید عمرش

      یک روز بهار است 

و همان شامگاه

               می افتد و می میرد

این نهال نوگل

       وه چه زیباست!

زیبایی راستین

        در ابعاد کوچک می توان یافت

                       و زندگی در ابعاد خود

                             کامل است و زیبا!

ابری نیست

بادی نیست

......

 

حالی هم نیست!

یه بنده خدایی هست که سرگیجه گرفته. یه بنده خدایی که می خواد خودش رو یک سال فراموش کنه و نمی دونم چه غلطی بکنه! یه بنده خدایی که می دونم این طوری توی چهارچوب وجودش می پوسه. یه بنده خدایی که هنوز هیچی نشده دلش لک زده برای .... برای.... برای خودش! برای همه چیزهایی که داشت و حالا دیگه نداره. یا نه به زودی دیگه نداره! یه بنده خدایی که خودش هم نمی دونه باید چه غلطی بکنه! موجود طفلکی که می خواد فریاد بزنه. اما مطمئنه که هیچ کس فریادش رو نمی فهمه!

وقتی سکوتم را فریاد قلمداد می کنند

دیگر چه فرق دارد گریه ام را چه تعبیر کنند؟

کسی که می دونم عادت به مظلوم نمایی نداره، اما این بار دیگه لبریز شده.

که مدتیه به هر چیزی که می رسه، یه عبارت: خب که چی؟ جلوش می ذاره و .... .

یه نفر که نمی دونیم چی احتیاج داره.

آینه می شکنه هزار تیکه می شه

اما باز تو هر تیکه اش عکس منه....

 

معلوم نیست کی برگردم. شاید وقتی برگردم که خودم رو کامل شناخته باشم. خیلی دوست داشتم همون طور که به الناز و نوید گفتم، اینبار در مورد معجزه خنده بنویسم. اما خب، انگار نشد! باید به خیلی چیز ها برسم. پس فعلا ترجیح می دم فقط خودم صدای خودم رو بشنوم! حتی یه ماهی می شه که دیگه دفتر خاطراتم رو هم نمی نویسم. حتی نمی خوام خود آینده ی من هم چیزی از من فعلی بشنوه! می خوام یه کرم باشم که داره دور خودش پیله می تنه! یا تبدیل به یه پروانه می شه یا یه سوسک مزاحم از پیله اش در می یاد.

راستی برای رفع سوء تفاهم! منظورم این نیست که وبلاگ دیگه نوشته نمی شه! چرا! گاه به گاه دوباره اینجا به روز می شه. اما شاید نه با نوشته های من.

               در این خاکی      

        در این گسترده ی واهی

        خدایا خواهمت یک چیز

          پرواز شبانگاهی

(نگو عیب است...)

 

...