ز... مثل زندگی!

حس عجیب، می دانی چیست؟

حس عجیب، دو پاره شدن است. وقتی نصف می شوی از درون. و کسی نمی بیند. می دانم. اما خودت که می دانی!!!!

نصف می شوم هر روز. نیمی به سویی و بخشی دیگر، حرفی دیگر برای گفتن دارد! دو نیم می شوم و در این میان، فکر می کنم به خود. که به راستی! کامل بودن، چه طعمی دارد؟

چه طعمی دارد کامل بودن؟ کسی می داند؟ می داند کسی؟ یا شما هم دوپاره اید خود؟ چه طعمی دارد؟

چه طعمی دارد اینکه لزومی به انتخاب نداشته باشی؟ الزام به اینکه همیشه چیزی را برای چیز دیگر، قربانی کنی؟ چه طعمی دارد زندگی برای کسی که نمی جنگد هر روز در جنگ نا برابر خود با خود؟

باید زندگی غریبی باشد....

نصف می شوم من... در میان میل غریب زیستن با خانواده و حس گرمای عجیب جاری در آن. و تک زیستی. و خنکای دلچسب لحظه هایش!

زنده ایم ما....

و خوشیم!

/ 0 نظر / 7 بازدید