درد توی دلمه. نمی کشتم اما هست. دیشب روی مبل چمبره زدم و گفتم غمگینم و گفت چند وقته؟ گفتم حداقل دو سال. بیشتره. خیلی بیشتر. شب که برگشتم خونه، نون تعریف کرد بی بی سی مستند نشون داده که چطور کوچک شدن خانواده ها آدم ها رو به افسردگی سوق میده. درد توی دلمه. می دونم که هست. میدونم ازش دیگه به اون آسونی که فکر می کردم نمی تونم بگریزم.شاید اصلا هیچ وقت در توانم نباشه اینکه درمانش کنم. هست. فارغ از توان من. 

بهم گفت برو دکتر و بگو برات سیتالوپرام بنویسه. کمک می کنه. سه هفته بعد بیدار میشی و میبینی که تموم شد. کمک می کنه. زندگی همینه. تو الان هم به درد دهه نزدیک شدی. راهش همینه.

شاید رفتم. از این همه خاکستری و سیاهی خسته شدم.

/ 0 نظر / 37 بازدید