آدم ها - 1

یک. دو. سه.

و من از خشم منفجر می شم.

لازم نیست چیز خاصی بگه. لازم نیست کار خاصی بکنه. لازم نیست حالت خاصی باشه جملاتش. همین حرفای عادی. همین کارهای همیشگی. همین کلمات روتین توی ایمیل هاش. همین که همیشه داره سعی می کنه انگار بهم بگه به جای زن مستقل موفقی که من آرزو دارم باشه، در خیلی از مواقع اسیر موقعیت ها و شرایط بوده و هست. همین ها. همین که هر وقت چیزی می شه می گه به خدا توکل کن و از خدا کمک بخواه. این عبارتش که برام عین عجزش رو بیان می کنه. همین که توی حرفاش همیشه یکی هست که داره براش از معجزه و اینها می گه و برام این ها رو تکرار می کنه. همین که معتقده مردهای ایرانی فلان و بهمان. اصلا همین که معتقده هنوز دنیا دو دسته ی زن و مرد داره. همین حرف هایی که بنظر من برای دو نسل قبل تره. همین که از رابطه های قبلی اش جرئت نداره بیاد بیرون. همین که فرق امروز و دیروزش رو خیلی وقت ها گم می کنه. همین که می شینه ببینه زمان چطور پیش می ره. همین ها. همین ها و هزار و یک همین دیگه که الان تو ذهنم نیست.

همین ها که انقدر به هم وابسته اند که نمی شه یکی شون رو از سر خط جدید شروع کرد...

یک. دو. سه.

من رو از خشم منفجر می کنه.

/ 1 نظر / 5 بازدید
محمد

خدا چهار پنج شش رو به خیر کنه! :) ولی جدی بیشتر عصبانی باش..کم عصبانی هستی به نظر من.