داداشی

چه قشنگه داشتن برادری مثل تو!

که بتونی بهش زنگ بزنی و گریه کنی

گریه کنی که داداشی! ****ی من داره می ره.

چه قشنگه داشتن برادری که اندوه رو توی صداش حس کنی

و بهت بگه:

هدیه جان، آبجی گلم، می خوای من باهاش حرف بزنم؟

چقدر قشنگه داشتن تو

و چقدر زشت و عصیان آوره فاصله.

و چقدر طولانیه پنج سال نبودن....

راستی! با بودن تو من چطور بودم؟

راستی؟ گریه کردن در پناه تو، وقتی که فاصله ای نباشه، چطوریه؟

مسعود من! 

/ 0 نظر / 4 بازدید