و در رو میبندم و اینبار قفل می کنم

بین تنها بودن، تنها نبودن و توهم هر کدومشون یه مرز خیلی پررنگه. متاسفانه رابطه ای که برای داشتنش مجبور باشی تکه های جانت رو با تیغ ببری، بیش از هر چیز به گمونم آغشته به توهمه. به تصوره.

دردناکه. من رابطه میسازم به جای رابطه داشتن. انگار زیر پوستی توجه گدایی می کنم. خسته شدم از این چرخه.

/ 0 نظر / 84 بازدید