ورک شاپ

در روانکاوی تحلیلی، یک تعریف هست به نام آرکتایپ یا کهن الگو. می گویند که آرکتایپ ها انسان گونگی انسان ها هستند. یعنی در همه ی انسان ها مشترک اند، ابدی و ازلی اند و ویژگی های بی نهایت دارند. مثلا آرکتایپ مادر تمام ویژگی های مادر را به تمامی و ایده آل دارند.

به نظر من باید یک کهن الگو تعریف کنند به نام کهن الگوی استاد. این کهن الگو باید همیشه همه چیز را در کمال بداند، هیچ وقت اشتباه نکند و همیشه سنجیده ترین واکنش ها را نشان دهد.

راه عقلانی اش، این است که استاد را از سیبل کهن الگو پایین بیاوریم. باور کنیم که یک انسان است با تمام انسان بودنش. توقع خدا بودنمان را معقول کنیم از او. راه عقلانی اش این است. همین و بس. با یک انسان، انسانی برخورد کنیم.

/ 3 نظر / 4 بازدید
تاریکیهایم

اوه . من وبلاگتونو اتفاقی دیدم و دیدم حسابی تجربه دارین . میشه بپرسم چطوری میشه یک وبلاگ خوب داشت ؟ چجوری اینهمه مدت مینویسین ؟

تاریکیهایم

ممنون از راهنماییتون . این مطلبی که نوشتین رو واقعیتش من نفهمیدم . یعنی استاد یک الگو داره ؟ یک چیزی مثل عالم مثل افلاطونی ؟

پسر آدم

دم غنيمت دان كه عالم يك دم است هر كه با دم همدم است او آدم است