تصویر

یعنی منی که الان منم، نشسته ام درون سایت، گوش سپرده ام به صداهای شاد مردمان بیرون. می بینمشان که ایستاده اند دور همی و می خندند (باز هم همی) گودر می خوانم که پر از عاشقانه است و می کشد دلم که بنویسم.

طفلکانه: می نویسم ها! اما وسط متن، نوشتنم ته می کشد! مثل الان که صدای خنده قطع شد و نوشتنم... به ته رسید!

/ 3 نظر / 3 بازدید
محمد

دلمان برای درد و درد شنیدن با شما بی تابی می کند هااا!!!!

صادق

ببخش منو که هنوز دارم وبلاگت رو مرور می کنم. اما زیادی برام جالب بود. اینقدر جالب که نتونستم خودمو قایم کنم. وقتی فهمیدم منو وبلاگت ( صمیمی نمی شم و مینو خطابش نمی کنم ) تو یه روز از سال به دنیا اومدیم. 21/4/